Конфликтот меѓу Русија и Украина ја турка Европа во недостиг на челик

Според британската веб-страница „Фајненшл тајмс“ објавена на 14 мај, пред руско-украинскиот конфликт, челичарницата Азов во Мариупол била голем извозник, а нејзиниот челик се користел во значајни згради како што е Шард во Лондон. Денес, масивниот индустриски комплекс, кој постојано е бомбардиран, е последниот дел од градот што сè уште е во рацете на украинските борци.

Сепак, производството на челик е многу помало отколку во минатото, и иако дел од извозот се опорави, постојат и сериозни предизвици во транспортот, како што се прекини во работењето на пристаништата и руски ракетен напад врз железничката мрежа во земјата.

Намалувањето на понудата е почувствувано низ цела Европа, се вели во извештајот. И Русија и Украина се главни извозници на челик во светот. Пред војната, двете земји заедно учествуваа со околу 20 проценти во увозот на готов челик во ЕУ, според Конфедерацијата на европската челична индустрија, индустриска трговска група.

Многу европски производители на челик се потпираат на Украина за суровини како што се металуршки јаглен и железна руда.

Украинскиот рудар „Фира Експо“, кој котира на берзата во Лондон, е голем извозник на железна руда. Други производствени компании ги увезуваат рамните челични парчиња, полуготовиот рамен челик и арматурата на компанијата што се користи за зајакнување на бетонот во градежните проекти.

Компанијата обично извезува околу 50 проценти од своето производство во Европската Унија и Обединетото Кралство, рече Јури Риженков, извршен директор на „Мите Инвестмент Груп“. „Ова е голем проблем, особено за земји како Италија и Велика Британија. Голем дел од нивните полуготови производи доаѓаат од Украина“, рече тој.

Една од најголемите компании за преработка на челик во Европа и долгогодишен клиент на „Мите инвестмент груп“, италијанската „Марсегалија“, е една од компаниите што мора да се натпреварува за алтернативни снабдувања. Во просек, 60 до 70 проценти од рамните челични парчиња на компанијата првично биле увезени од Украина.

„(Во индустријата) владее речиси паника“, рече извршниот директор на компанијата, Антонио Марсегалија. „Многу суровини се тешки за наоѓање.“

И покрај првичните загрижености за снабдувањето, „Марсегалија“ пронајде алтернативни извори во Азија, Јапонија и Австралија, а производството продолжи во сите нејзини погони, се вели во извештајот.